روز سی ام

حتی اگر از درون نجوشیده باشه، حتی اگر از بیرون اعمال بشه، حتی اگر به زور، حتی اگر با اشک و آه و غصه، "تغییر" چیز خوبیه.

سفر کنید، جابجا بشید، خودتون رو به چالش بکشید، گوشه امن رو رها کنید، به دل ناشناخته برید، به سختی، گریه کنید، پشیمون بشید، ولی نایستید و ادامه بدید. اون وقته که دریچه های جدیدی به روتون باز می شه، چیزهایی می بینید باور نکردنی...

صبور باشید، صبوووور. کوتاه نیاید. و اون وقت می بینید. 

تغییر محیط بیرون کار خودش رو می کنه. درون رو هم تغییر می ده. به گوشه های تاریک وجود آدم نور می اندازه، بخش های نادیده گرفته شده رو روشن می کنه، بخش هایی که زیادی جلوه می کردن رو ساکت می کنه، تعادل ایجاد می کنه. همیشه در یک حالت بودن، در یک موقعیت، در یک محیط، خمودگی و تکرار و روزمرگی، تعادل رو به هم می زنه. اگر همیشه نشسته باشید، کمرتون دوتا می مونه. بلند شید، کمی کش و قوس بیاید، بدوید، تمام جهان در برابر است.

خودتون رو بشناسید، اونطور که واقعا هستید، نه به شکلی که قالب گرفته شده اید، نه به شکلی که عادت کرده اید. جسور باشید.

 

و چنان بی تابم که دلم می خواهد

بدوم تا ته دشت

بروم تا سر کوه

دورها آوایی است که مرا می خواند*...

 

*سهراب سپهری

/ 3 نظر / 4 بازدید

شعاری

مهشيد

لايك

کلاغ دره های یوش

همینه . ولی بعضی تکه های دنیا هستند که بدون اونها زندگی نمیشه کرد و قابل حمل هم نیستند اگه نتونی اونها را با خودت ببری باید بمونی.