سبکی

"A foot and light-hearted I take to the open road…

خرامان و سبک دل، جاده باز را در پیش می گیرم. آزاد و تندرستم و جهان در برابر من است!

جاده دراز قهوه ای رنگ پیش پای من است و به هر جا که...

Wherever I choose... به هر جا که بخواهم می روم!

از این پس در پی نیکبختی نخواهم بود، من خود، نیکبختی ام!

از این پس دیگر زاری نخواهم کرد، دیگر... postpone no more... درنگ نخواهم کرد، دیگر نیازی نخواهم داشت!

بَسَم از شکوه های اندرونِ سراها و کتابخانه ها و جدال منتقدان!

نیرومند و خشنود، I travel the open road... در جاده باز به پیش می روم... یا: جاده باز را در می نوردم!"

خانواده تیبو، روژه مارتین دوگار

/ 0 نظر / 4 بازدید