از ماست که بر ماست

چقدر روی اعصابند این نوشته های احساساتی قضاوتگر بی اطلاع جوگیر رقیق روی شبکه های اجتماعی در مورد اتفاقات ناگوار اخیر. 

بدون یک ذره مطالعه و کسب آگاهی، بدون یک ذره فکر و تحلیل، بدون توانایی یک لحظه خود را جای دیگری گذاشتن، بدون یک ذره اعتماد به سیستمی که درست یا غلط بالاخره دارد توی این مملکت کار می کند و خودمان هم گردانندگانش هستیم، با اطلاعات ناقص، با منطق پر از تناقض و ناهماهنگ، با جملات احساسی حال به هم زن، با پیش داوری هایی که کاری به شواهد ندارند و قبل از محاکمه و فرصت دفاع حکم را صادر کرده اند، با همیشه دشمن را جایی آن بیرون دیدن، با حق به جانبی خلل ناپذیر، بدون دغدغه یافتن حقیقت، در مورد هر چیزی هم نظر قاطعانه می دهند.

اصلا مهم نیست که نظر شما در مورد اعدام فلان فرد یا مرتکبین فلان عمل قبیح در فلان شهر مملکت چی است. اگر به همین موارد ختم می شد، اصلا مهم نبود. چیزی که آدم را می ترساند و مشمئز می کند، پراکندگی و غلبه این فرهنگ است. همین فرهنگ احساساتی قضاوتگر بی اطلاع جوگیر رقیق که به بقیه جنبه های زندگی فردی و اجتماعی تعمیم پیدا کرده و ما را به خاک سیاه نشانده...

/ 0 نظر / 4 بازدید